اول از همه عدد 60 رو که متوسط امید به زندگی در ایرانه ( به من چه مربوط! آمار وزارت بهداشته ) در نظر بگیرین و عملیات زیر رو انجام بدین :

۱. اگه همین حالا 60 سال به بالا هستید، بزنید به تخته و دیگه بقیه شو ادامه ندید!
2. اگه دانش آموز هستی دو سال کم کن.!
3. به ازای هر سال شرکت در کنکور و رد شدن 5 سال کم، حداکثر تا سه بار ( بعد از سه بار عادی می شه)
4. اگه دانشجو هستی متناسب با حال و روزت هر چی دوست داشتی کم کن... هر بار مشروطی هم یه سال و نیم کم.
5. اگه دوست منی 5 سال زیاد! از پست های این وبلاگ به ازای هر چند تا که خوندی یه ماه زیاد کن.
6. افراد بی کار و کارمند هر دو 3 سال کم. برای جوونترها هم اگه باباهه کارمند یا بازنشسته بود یه سال کم. اگه بابات مایه دار بود هر چه سریعتر با من تماس بگیر کارت دارم !
7. مشتریان اخبار و سریال های تلویزیون 2 سال کم، تحریم کنندگان تلویزیون 2 سال زیاد.
8. اگه ماشین نداری یه سال کم، اگه ماشینت پیکانه 2 سال کم. اگه ماشین خارجی گرون داری، برو حالتو بکن! طول عمر سیخی چند!
9. اعتماد به نفس زیاد شیش ماه اضافه، اگه با دیدن قیافه خودت دپرس میشی شیش ماه کم.
10. خاکی و کارتن خواب بودن دو سال زیاد، بچه مثبت و اتو کشیده و درس خوان سه سال کم.
11. اگه به آینده امیدواری به همین خیال باش! مخالف این عقیده یه سال کم.
12. دخترا و کسایی که از سربازی معاف هستن یه سال زیاد، بقیه دو سال کم.
13. مجردها 2 سال کم، متأهل ها هم دوباره 2 سال کم!(فرقی نميكنه هردوش موجب دردسره) به ازای هر فرزند هم چهار سال کم کن.
14. ورزشکارا و طرفدارای ورزش دو سال زیاد. تنبلا سه سال کم.
15. نویسنده، فعال دانشجویی و وبلاگ نویس ها به ازای هر موردی یه سال کم.

در پايان اعداد را جمع كنيد.چنانچه در بين شما افرادی متوجه شدند كه با كسر سالهای فوق الاشاره عملا چيزی ته بساط عمرشان باقی نمانده، نترسند. آنچه مهم است ، عرض عمر است نه طول عمر... اگر به اين مساله اعتقاد نداريد از باقيمانده عمر يه چند سال ديگر هم كم کنید!

|+| تهيه شده توسط حسین